"Hey, dude."
"Yeah, man?"
"Smokin' weed is so phat chill relaxed, dude."
"Yeah, man."
"Miami kicks ass, dude."
"Yeah, man."
"It's fuckin' amazing that you can even smoke weed while drivin' here, dude."
"Hell yeah, man."
"..."
"Hey, man?"
"Yeah, dude?"
"Isn't all this weed, like, kinda unhealthy for your baby in the backseat, man?"
"Errr... No, dude! Doctors have, like, proven that weed is way fuckin' healthy, dude. Especially for babies, dude."
"Wow, man. Really?"
"Definitely, dude."
"... Well... I guess we should let the baby smoke some then, man."
"Errr... Yeah, I guess so, dude."
"Here ya go, kid."
"Does he like it, dude?"
"Wow, he's suckin' that joint like his momma's titty, man. You've got a straight-up natural junky here, man."
"Woah, that's totally amazing, dude."
"Yeah, man."
"Oh shit, dude."
"What, man?"
"That's the cops, dude."
"Oh shit, man."
"We're totally fucked if they find out we've let the baby smoke weed, dude. You better throw it out, dude. Now, dude."
"..."
"Not the baby, dude! Oh shit, dude!"
"You told me to throw it out, man."
"The weed, dude! Not my fuckin' baby, dude. Oh shit, my girlfriend is gonna be so way pissed off, dude."
"..."
"..."
"Hey, man?"
"Yeah, dude?"
"Where are those cops, man?"
"I dunno, dude. I guess they weren't cops after all, dude."
"..."
"..."
"Hey, man?"
"Yeah, dude?"
"It's actually kinda funny when you think about it, man."
"..."
"..."
"Yeah, I guess it is, dude. Now pass me the joint, dude."
"It's gone, man. The baby smoked it, man."
"All of it, dude?"
"Yeah, man."
"Wow, dude. That's fucked up, dude."
"Yeah, man."

Mijn verklaring voor dit nieuws.

In projectmanagementland schijnt zoiets te bestaan als 'Het Studentensyndroom'. Sommige mensen die in projecten werken lijden hier aan. Wanneer zij bijvoorbeeld twee weken hebben voor een bepaald projectdeel, dan doen zij de eerste week niets. Nou ja, niets aan dat projectdeel dan. Ze doen natuurlijk eigenlijk vanalles. MSN-en, koffie drinken, flauwe e-mails forwarden naar al de vrienden, familie en kennissen, weer beginnen met roken (het is immers al zo ongeveer eind januari), koffie drinken, vandaag eens lekker lang pauze houden (dat heb je wel weer eens verdiend), naar een leeg Word-document staren, kletsen met de man van twee cubicles verderop, gluren naar de vrouw van de cubicle naast je, koffie drinken, alle weblogs van Nederland zevenentwintig keer bekijken (inclusief archieven), nog een extra pauze houden, effe lekker uitgebreid kakken, stiekem met jezelf spelen, koffie drinken en een keertje op tijd naar huis gaan. Nou ja, eerst nog even langs de kroeg dan. En de hoeren. En je moeder. En de kroeg.

Dan de tweede week. Men begint dan toch maar eens langzaam te werken aan dat ene projectdeel. En dat blijkt dan toch wel iets meer werk te zijn dan gedacht. Zoveel dat die mensen tegen het eind van de week 20-urige werkdagen draaien om het werk nèt niet helemaal goed of nèt niet helemaal op tijd af te krijgen.

En dát pik ik dus niet! Wij studenten stellen alles dan misschien wel uit, maar het komt wél op tijd af en goed ook! Puh! (Ja, het is vannacht weer half vier geworden, terwijl we zes weken de tijd hadden. Maar hij's wel mooi!)

"Schat?"

"Ja, lieverd?"

"Waarom hou je van mij?"

"Hoe bedoel je?"

"Leuk dat je dat vraagt. Wat ik bedoel is het volgende. Op welke manier beïnvloed ik jouw geluksgevoel op dagelijkse basis? Welke rol speel ik in het toneel van jouw leven? Welke melodie ben ik in jouw innerlijke symfonie? Als wij knikkers waren, was ik dan jouw mooiste reuzereuzebonk? Als jij je laatste adem weg kon geven, gaf je die dan aan mij? Kom ik voor in al jouw euforische gedachten? Als je de eeuwigheid kon delen, zou je die dan met mij delen? Zo ja, wat zouden we dan zoal doen? Wat dacht je toen je mij voor het eerst zag? Wat zal je denken wanneer je mij voor het laatst ziet? Als je lacht om mijn grapjes, lach je dan een beetje extra omdat ik het ben? Hoe vier jij onze liefde in je stoutste dromen? Lieve schat, waarom hou jij van mij?"

"Uh ..."

Wie nog geen Senseo had, heeft de afgelopen feestdagen er vast één in zijn maag gesplitst gekregen. Ach, zo erg is het niet. Er zijn genoeg koffiepads van B-merken in omloop, wat het koffiezetten nu niet alleen gemakkelijker, maar ook betaalbaar maakt.

Jammer, joh! Het Europees Octrooi Bureau in München heeft dinsdag geconcludeerd dat de koffiepads een uitvinding van Douwe Egberts zijn (bron). Weg met de goedkope pads en omhoog met de Douwe Egberts prijzen. Iedereen heeft nu toch zo'n kutding in huis, en het is zonde om hem niet te gebruiken.

Pardon? U lust geen koffie? Heeft u alle 81 smaken al geprobeerd dan? Mild Roast, Regular, Dark Roast, Caffeïnevrij, Mocca Gourmet, Milano, Rio de Janeiro, Vienna, Sydney, Senseo® Sunset Hills Kenya Blend, Senseo® Highland Spice Sumatra Blend en Senseo® Mountain Breeze Brazil Blend. Binnenkort wordt de serie aangevuld met Douwe Egberts® Senseo® Crema® Donkeroranje Ochtendurine In Negentiende Eeuws Zweeds Porcelein Met Minimum Aan Spetters Omdat De Man In Kwestie Zat En Dus Enigszins Homoseksuele Trekjes Heeft Blend en Douwe Egberts® Senseo® Crema® Extra Ruige Veel Te Lang Gebruikte Motorolie Met IJzervijlsel, Spijkers Met Koppen en Hagelslag (Behalve In Duitsland, Want Daar Kennen Ze Geen Hagelslag. Ze Hebben Er Niet Eens Een Woord Voor, Wat Jammer Is, Want Volgens Mij Zou Hagelslag Echt Reteduits Kunnen Klinken.) Voor Echte Mannen Of Mietjes Die Zich Graag Voordoen Als Echte Mannen Maar Eigenlijk Liever Rio de Janeiro Of Caffeïnevrij Zouden Drinken Tijdens Hun Tweewekelijkse Barbieverzamelmiddag Blend.

Sommigen kunnen bijna alles. Arend-Jan daarentegen kan bijna niets. Helaas pindakaas, niks aan te doen, kan gebeuren, focus op wat je wel kunt, zou je zeggen. Vreemdgenoeg is Arend-Jan geobsedeerd door de dingen die hij juist niet kan.

Telefoneren is één van die dingen. De eerste zin wil meestal nog wel lukken. AJ wacht tot er opgenomen wordt, de ander zegt iets in de trant van "Hallo, met Koos," en dan kan Arend zijn veelvoudig geoefende zin uitspreken. Honderdduizenden malen heeft hij de zin tegen de spiegel gezegd. Met wisselend succes. Maar soms, heel soms, bereikt Arend-Jan bijna perfectie. De zin vloeit als een koude bergstroming uit zijn mond en klettert harmonieus over de telefoonlijn.

"Hallo, met Arend-Jan."

Dan gaat het mis. Dit is het moment om even te pauzeren. De ander hoort nu iets als "Hallo" of "Hoi" of misschien zelfs "Ha die Arie" te zeggen. Het probleem is, je gelooft het niet, dat er mensen zijn, het is onvoorstelbaar, ...

... die niets zeggen.

Helemaal niets. Dan valt er dus een eindeloze, oh zo pijnlijke stilte. Een stilte die een enorme deuk in Arend-Jan's ego slaat. Hij is terug bij af.

Arend zit aan zijn kersenhouten bureau in een donkere kamer. Te huilen. Voor hem ligt de hoorn van de telefoon met ouderwetse draaischijf. Van oma. We zoomen in op het raam. Zwarte bladeren dwarrelen langs het schemerige uitzicht. De donkerblauwe kleuren transformeren geleidelijk. Er breekt een nieuwe dag aan. Maagdelijk zonlicht schijnt verblindend in de lens. Een wit wolkje glijdt langs het firmament als snot langs de binnenkant van de voorruit van een Ford Escort van een verkouden student. Maar de transformatie houdt niet op. De dag verstrijkt weer. De zon verschijnt weer. Verdwijnt weer. Verschijnt weer. Sneller. En sneller. Alsmaar sneller. Bladeren verdwijnen. Sneeuw bedekt het landschap. Er ontstaan knopjes aan de boom. Uit de knopjes groeit een zachtroze bloesem. De transformatie vertraagt en ontmoet onze tijd in de ochtendgloren. Arend-Jan's moeder lapt het raam. We zoomen uit.

Met de tijd komt wijsheid. Zelfs bij Arend-Jan. Hij is klaar om de strijd te hervatten. Zijn wijsvinger hangt licht trillend voor de draaischijf. AJ laat een scheetje van opwinding. Dan draait hij het nummer. Hij gaat over.

"Hallo, met Koos."

"Hallo, met Arend-Jan. Ik bel je om ..."

"Heeeej, Arie! Hoest met jou dan, ouwe pikkebaas?"

"..."

"Arie?"

*klik*

DEN HAAG - Een 24-jarige man uit Den Haag heeft een rechtzaak aangespannen tegen de Amerikaanse universiteit van Noord Carolina. Onderzoek van de universiteit heeft uitgewezen dat vrouwen medisch baat hebben bij gestreeld worden.

Een zachte aanraking blijkt de bloeddruk van vrouwen merkbaar te verlagen. De reden hiervoor is dat de hersenen een hartslagvertragende en bloeddrukverlagende stof, oxytocine, vrijmaken wanneer een vrouw op de nek of schouders wordt gestreeld. Dit gaat alleen op als er wordt gestreeld zonder seksuele bijbedoelingen, anders gaan de hartslag en bloeddruk juist omhoog. (bron)

De man beweert dat de resultaten van dit onderzoek zijn geluksgevoel op dagelijkse basis verlagen. De vriendin van de man eist naar aanleiding van dit onderzoek dat de man haar iedere avond in slaap streelt. "Nou is dat strelen tot daar aan toe," aldus de man. "Maar ik lig vervolgens klaarwakker en zo geil als een beer hartkloppingen te onderdrukken. Het is dan misschien wel gezond voor vrouwen, maar die onderzoekers hadden er natuurlijk wel bij moeten zeggen dat het uiterst ongezond is voor de uitvoerende mannen."

Mijn eerste mp3-tje.

"Met Bert. ... Rustig, lieverd, rustig. Wat is er? ... Je hebt wát gedaan? ... Oh mijn god! ... Maar hoe... Ma... In het doucheputje? ... Oh nee! ... Maar schatje, ik heb toch ook gezegd dat je je daar niet hoeft te scheren van mij."

Al een half uur. En plots vraag je je af hoe een gulp ook alweer werkt.

Intranet of internet met spelfout?

1 iem. die zijn moedertaal wil zuiveren van kleding

"Hai, met Natasja. Ik ben zo geil als de neten. Wat heb je aan?"
"Daar kan ik helaas geen uitspraak over doen, maar zou je dat nog eens in het Frans willen herhalen?"

Over drie dagen vier ik mijn 313e vermaandag. Ik wil het klein houden, dus kom alsjeblieft niet langs. Stuur je kado maar op.

Ik wil dit en deze en deze en die.

Ik heb mij altijd al afgevraagd hoe leeg een inktpatroon daadwerkelijk is wanneer de printer aangeeft dat deze bijna leeg is.

Het blijkt in ieder geval vol genoeg om nog meer dan duizend pagina's aan afstudeerverslagen af te kunnen drukken.

Nu weet je ook meteen waarom ik nog wakker ben en een logmarathon zit te houden hier.