Ik ben de laatste tijd weer zo veel aan het schrijven, schooltechnisch educatief voor studiepunten, dat af en toe de woorden helemaal op zijn en mijn vingers minuten lang afwezig boven het toetsenbord hangen. Een soort uitgeluld, maar dan tekstueel.

Vandaag van mij dus ook vijf posts. Plus deze.

Het zal mij benieuwen.

(Dit initiatief is schaamteloos ontvreemd van Marnix.)

Bram is slim. Erg slim. Een intelligentieniveau zo hoog als dat van Bram wordt over het algemeen gezien als een gave. Een stapje voor op de rest van de mensheid. Maar zo'n gave krijg je natuurlijk niet zomaar.

Bram's uitzonderlijke intelligentie is het noodzakelijke gevolg van zijn enorme gebrek aan, laten we zeggen, bijdehandheid. Wat andere mensen als vanzelfsprekend beschouwen, moet Bram met pure logica uitdokteren. En als je van kleins af aan net zoveel moet nadenken over alle simpele dingen in het leven als Bram, dan wordt je vanzelf zo intelligent.

De vierkantswortel van 942 uit het blote hoofd? Geen probleem voor onze Bram. Maar iets simpels als humor is voor hem ineens erg ingewikkeld. Mensen als jij en ik voelen aan of iemand een grapje maakt of bloedserieus is. Bram niet. Zo is Bram bijvoorbeeld vier-en-een-half uur bezig geweest met zoeken naar een vergiet zonder gaatjes, toen de kok daar op Bram's eerste dag als keukenhulp om vroeg. En dat soort dingen blijven natuurlijk leuk. Veel vrienden heeft Bram dus ook niet.

Eigenlijk heeft Bram maar één echte vriend; Ferry. En "Fairy" Ferry heeft zelf ook maar één vriend; Bram. Ferry is inmiddels wel gewend aan Bram's kuren. Toch gaat dat nog wel eens mis. Zoals de keer dat Bram zou helpen met Ferry's kamer opnieuw verven. Enthousiast en uiterst secuur ging Bram aan de slag met het blik fuchsia verf.

Toen Ferry zich tien minuten later weer omdraaide, had Bram twee muren, een kachel, een schilderij, een boekenplank, 22 boeken, een knuffelbeer en een deel van het plafond fuchsia geverfd. Zijn antwoord op Ferry's verbaasde blik was: "Oh, sorry. Ja, de vloer ben ik nog niet aan toegekomen. Maar die kunnen we ook het beste als laatste doen, denk ik. Toch? Ferry? Toch?" Dat van die vloer, daar had Bram heel goed over nagedacht.

Sommige afstudeerders proberen echt álles om even niet aan hun scriptie te hoeven werken.

Lukas zegt:
komt een nederlanders in amerika, vraagt een amerikaan:
Lukas zegt:
"what do you do for a living"?
Lukas zegt:
"I fok horses!"
Chris zegt:
pardon?
Chris zegt:
ja, paarden
Lukas zegt:
mhuahahaha
Lukas zegt:
lache man
Chris zegt:
GA AAN JE VERSLAG WERKEN!
Lukas zegt:
giere brullen
Lukas zegt:
owh sorry
Lukas zegt:
thanx man

Zit ik nietsvermoedend eens even níet achter mijn computer, gooit collega Sjoerd zonder waarschuwing een zogeheten muzikale baton tegen m'n ei. Afijn, zoals jullie allen natuurlijk weten, betekent dat dat ik nu een aantal vragen moet beantwoorden, om vervolgens het batonnetje tegen vijf andere eieren aan te keilen. Maar dat is logisch.

Het totale gewicht aan muziek op mijn computer...
Op mijn thuiscomputer staat zo uit mijn blote hoofd voor een kilootje of 83 aan muziek, maar op mijn werkcomputer (want ik ben nu op mijn werk, wat vrij stom is om te bekennen, aangezien mijn werkgevers dit ook lezen, dus vertel ik er gelijk maar even achteraan dat ik dit anders nóóit tijdens werktijd doe, hoor, echt niet, en ik haal het allemaal in, zeker weten) staat momenteel 814 MB aan muziek. Wat ik natuurlijk ook allemaal op CD heb. En zo lang werk ik hier nog niet, vandaar dat het niet 814 GB is.

De laatste CD ik gekocht heb was...
Dat waren er drie. Besteld bij bol.com.

• "Office of Strategic Influence" - Office of Strategic Influence
• "Rhythm of Time" - Jordan Rudess
• "An Evening with John Petrucci & Jordan Rudess" - John Petrucci & Jordan Rudess

En de eerstvolgende CD die ik ga kopen is Octavarium van Dream Theater. Voor de geïnteresseerden zal ik het incestueuze verhaal achter deze aankopen even uit de doeken doen. De band Dream Theater volg ik al een aantal jaartjes. Begaafder dan deze bandleden zijn muzikanten niet snel. In de tijd dat ik nog met enige regelmaat gitaar speelde kon dit mij enorm inspireren, of juist een gevoel geven van: "Kut met peren, zo goed word ik echt nooit. Opzouten met die shitgitaar." Maar goed, Dream Theater dus. Om hardcore fans zo failliet mogelijk te maken hebben de bandleden besloten allemaal een onnoemelijk aantal zij- en soloprojecten op te zetten. Mijn drie laatst aangeschafte CD's zijn daar voorbeelden van. Office of Strategic Influence is een project van de drummer en de ex-toetsenist van Dream Theater, Jordan Rudess is de huidige toetsenist van Dream Theater en John Petrucci is de gitarist van Dream Theater. En dan ben ik er nog lang niet. Dit is zeker niet het geschikte moment om om loonsverhoging te vragen?

Het liedje dat nu mijn gehoor streelt...
Een collega heeft momenteel de macht over de geluidsgolven. En ik ben er nog niet over uit of ik daar blij mee moet zijn. Volgens mij heb ik zowel de Muppets als een deuntje uit de laatste Star Wars voorbij horen komen. En nu Portis Head? Zodra het even stil is neem ik de macht over en zet ik dit aan. (Inderdaad, ex-toetsenist van Dream Theater.)

Vijf liedjes waar ik de laatste tijd veelvuldig naar luister...

• "The New Math (What He Said)" - Office of Strategic Influence
• "Hello, Helicopter!" - Office of Strategic Influence
• "Give Up" - Chroma Key
• "Iter Impius" - Pain of Salvation
• "Tea In The Sahara" - The Police

Vijf eieren waar ik deze muzikale baton tegenaan flikker...
Pfff... wordt ik uberhaupt wel gelezen door vijf mensen? Even denken... Want teruggooien kan natuurlijk eigenlijk niet, he, Sjoerd? ;-)

• suusje.com
• Mhuu (heeft die ouwe geit ook weer eens iets te loggen)
• Martinus van Moslam (omdat ik in een grijs verleden ook eens een soort baton van hem gekregen heb)

Dat is pas drie, he? Sjeesus! Nog ff persen...

• Bob van Oorverdovend
• Saaikoe

Zo, dat is eruit. Poeh, hé.

Veel plezier ermee, ik ga wat nuttigs doen.

Of is die Touriya Haoud stiekem gewoon strontlelijk?

Ik heb er weer één. Een gat in de markt. Jazeker.

Het internet zit tot de nok toe gevuld met inlogformulieren en lidmaatschappen. Overal moet je usernames, wachtwoorden en e-mailadressen voor onthouden. Je zou er spontaan je eigen e-mailadres van vergeten.

En voor dat laatste probleem heb ik de ideale oplossing!

E-mailadres vergeten? Mail ikbenmijnemailadresvergeten@emailhulp.nl en wij sturen u direct uw e-mailadres retour. Geheel kostenloos, maar met een kleine hoeveelheid reclame, om onze gemaakte kosten te kunnen dekken.

(Met andere woorden, we verkopen je e-mailadres aan alle spamboeren die we kunnen vinden, maar dát vertellen we er natuurlijk niet bij.)

Mijn vriendinnetje zit op dit moment in het vliegtuig naar Kuala Lumpur. Voor d'r werk. Met zakgeld van de baas.

Jan Lul zit thuis. Uit verveling te loggen.

Wanneer een kind zijn eerste woordje wauwelt, staat heel eventjes de wereld op zijn kop. Of het nu “papa” is of “mama”, “betovergrootpeettante in spé” of meer iets in de trant van “awuehwa”, waardoor de ouders dan de rest van hun leven kunnen bekvechten over wie van de twee nu eigenlijk aangesproken werd. Het blijft prachtig.

Het is ook bijzonder hoe snel en leergierig zo’n mensje taal oppikt, en ermee gaat spelen. De gift van taal, dat is iets moois. Een canvas waarop de jonge engel zich kan uitleven. Een bijna oneindige bron van creativiteit, waarmee alles mag.

Nou ja, bíjna alles.

Want zo’n jonge bengel ontdekt snel genoeg dat ‘kut’ toch ook wel een ontzettend mooi woord is. Vooral als je het net zo krachtig uit je keeltje stampt als papa, wanneer hij weer eens onderuit gaat over een Bob de Bouwer stoomwalsje. Kut!! met een hoofdletter K, twee uitroeptekens en een metaforische, rollende R. Kut!! Kut!! Kut!! Gottudommu!! Kut!!

Helaas, dat schijnt dan weer niet te mogen ofzo. Eén of andere Kut!!-Lul!! heeft blijkbaar ooit bedacht dat er woorden zouden moeten zijn, die je niet mag uitspreken. Wat net zoiets is als een stoeptegel waar je niet op mag lopen, een stukje lucht dat je niet mag inademen, of een legosteen waar je niet mee mag spelen. Als je er logisch over nadenkt, druipt de onzin er bijna vanaf. We geven zo’n kind een enorme verzameling woorden, maar er zitten een paar tussen die hij vooral níet mag zeggen. Welke sadist bedenkt zoiets?

Eigenlijk zou je bij wijze van experiment een kind het eens andersom moeten leren. Alle scheldwoorden mogen, de rest niet.

Of is dat dan gewoon Haags?

Laat nou nèt iemand mij voor zijn geweest met het registreren van dit domein:

Vanochtend lag er een klein, schattig muisje in mijn badkamer. Dood. Met een waardig afscheid spoelde ik het beestje door het toilet, terwijl vele vragen door mijn hoofd spookten. Hoe kwam dat kleine, schattige muisje in mijn badkamer terecht? Waarom kwam dat kleine, schattige muisje er niet meer uit? Waaraan is dat kleine, schattige muisje overleden? Waar gaan kleine, schattige muisjes die je door de plee spoelt eigenlijk heen?

Maar bovenal, moet ik mijn badkamer niet eens schoonmaken?

"Tering Jantje. Heb ík deze troep geschreven?"

Volgens mij heb ik vandaag een beetje last van schizofrenie.

Ik zie zojuist in mijn browser geschiedenis dat ik vandaag corrykonings.nl bezocht heb.

Het heeft gewerkt, maar nu niet meer, en je weet niet 1-2-3 waarom.

Ik heb me zojuist bedacht dat ik eigenlijk nogal moe wordt van die twee kolommen. Wat nou kortlog en langlog? Je logt al te weinig voor één kolom, man!

Als Popeye nooit bestaan had, had ik dan het Engelse woord voor spinazie geweten?

Neem nou andijvie. Hebben ze dat überhaupt wel in Engeland?

Wat het verschil tussen groente en fruit nou precies is heb ik mij al eens eerder afgevraagd. Maar enkele lunchgesprekken hebben nieuw licht op de kwestie geworpen.

Wanneer je prik van iets kunt maken is het fruit. Wanneer het schreeuwt als je er een mes in steekt in het vlees. Al het andere vreten is groente.

Basta!

Is dat niet net zoiets als celibatair neuken?

In 1998 stierf de Zangeres Zonder Naam aan haar overlijden, met de dood als gevolg.

Ooit vond SBS het een prima idee hun nieuwe zender Net5 te dopen, terwijl RTL5 al bestond. Maar dat John de Mol zijn nieuwe zender Tien wil noemen, terwijl SBS al de rechten op TV10 heeft, dát kan natuurlijk niet. Dat SBS geen klote doet met dat TV10 doet er verder niet toe natuurlijk.

Arend-Jan's opvattingen komen voor 98% overeen met de Europese Grondwet. Toch weet hij nog niet of hij voor of tegen zal stemmen.

Want ja, dat songfestival, hè?