Met Google kun je alles vinden. Alles op het héééééle internet. De reden dat dat vinden zo lekker snel gaat, is dat Google alles van te voren indexeert. Sterker nog, Google onthoudt zelfs alles. In de Googlecache.

Iedere internetpagina, en ieder plaatje, staat ergens bij Google op een computer. Google bezit een kopie van heel het internet.

Hoe groot is dat nou, meneer Google? Dat internet? En staat er nou eigenlijk iets leuks tussen?

Dieplinken is not done. Het is onbeleefd, asociaal en heel erg dom.

Dieplinkers in de zeik nemen daarentegen is vermakelijk, humoristisch en onze burgerplicht.

Jawel, jazeker, de vetste games van Wizyjny Software Inc. blijven komen. Ze zijn niet aan te slepen, jongens en meisjes. Dus wees er snel bij.

Photoshop truukje geleerd van Hoof.

Jarenlang hard studeren. Jaja. Daar pluk ik nu de vruchten van. Kijk maar.


Vette poep, hè?

Ohw ja, je moet wel de shockwave plugin hebben.

Vreemd, dat je daar toch even licht gedesillusioneerd bij stil staat.

"Op maandag 20 september rijden tussen 09.00 en 15.15 uur geen trams en bussen van HTM in de regio Haaglanden wegens een staking. De vakbonden hebben dit aangekondigd bij HTM. Zij willen hiermee hun ongenoegen laten blijken over de kabinetsplannen ten aanzien van de sociale voorzieningen. HTM betreurt dat de reizigers de dupe worden van deze actie en doet er alles aan de bussen en trams na 16.00 uur zo snel mogelijk weer volgens de dienstregeling te laten rijden." (via DenHaagStudentenstad.nl)

HTM betreurt dat de reizigers de dupe worden. Zeggen ze. Als ze het werkelijk zouden betreuren zouden ze deze asociale actie niet uitvoeren. Zij willen hun ongenoegen laten blijken? Hun ongenoegen interesseert mij geen reet! De staking van morgen zal mij echt niet ineens doen denken: "Oh, wat is de HTM toch eigenlijk belangrijk, en oh jee, wat een stouterds zijn die leden van het kabinet met hun snode plannen." Het doet mij alleen maar denken: "Wat een kankerasociale teringhonden zijn die tiefusHTMers." Ofzo.

Stakingen zouden verboden moeten worden voor sectoren waar anderen van afhankelijk zijn. Met de doodstraf als gevolg desnoods. De gevolgen van deze staking zijn simpelweg niet te overzien. Buiten het feit dat duizenden mensen morgen hierdoor geïrriteerd zijn, en dat het voor honderden mensen lichte problemen veroorzaakt, is het in theorie mogelijk dat de staking een mensenleven gaat kosten. Een ambulance kan bijvoorbeeld niet op tijd op de plaats van bestemming komen doordat het morgen tien keer drukker is in het verkeer. En zodra een dergelijke mogelijkheid er is, vind ik het absoluut niet kunnen voor deze mensen om te staken. Hoe groot hun problemen ook mogen zijn.

Stel je voor dat het ziekenhuispersoneel staakt. En je oma valt van de trap. Ze heeft ontzettend veel pijn, maar is geen spoedgeval. Dus ze mag zeseneenhalf uur wachten tot iemand haar kan helpen. In plaats van anderhalf uur. Vijf uur pijn van je oude omaatje is genoeg reden om zo'n staking te verbieden.

Stel je voor dat iedereen in het onderwijs staakt. Alle kinderen moeten thuis blijven. Mensen kunnen niet naar hun werk. Mensen met belangrijk werk. Problemen. Asociaal. Ontzettend asociaal. Verboden.

Ik weet zeker dat er een oplossing te vinden is waardoor er minstens net zoveel aandacht aan deze kwestie wordt geschonken als bij een staking. Maar in plaats dat vakbondmedewerkers eens wat tijd steken in deze verzinnen roepen ze maar dat er gestaakt moet worden. Voel je je in je bek gescheten? Schijt een ander in zijn bek. Het motto van asociale zwakkelingen.

HTMers, waar is jullie zelfrespect? Jullie trots? Mijn respect voor jullie is in elk geval verdwenen.

Het tweede voorgerecht werd zojuist van tafel gehaald. Begeleid door de ambient trance die door de zolderruimte van het niet goedkope, maar erg hippe en zeker aan te raden restaurant WOX vloeide, vertelde Suus mij over de vergadering die zij die ochtend gehouden had met het kernteam voor de platform integratie van de afdeling Large Enterprises Communication Services van haar afstudeerbedrijf KPN. Ze had haar nette bedrijfskleding nog aan.

Met het derde voorgerecht kwam ook het volgende onderwerp. Squash. En de voormalig NOS nieuwslezer die aan het raam zat en op wiens naam wij nog steeds niet kunnen komen. Het mag duidelijk zijn dat we genoeg te bespreken hadden.

Nog voor het vierde voorgerecht ging Suus even naar het toilet. Ik zakte licht onderuit en genoot van mijn tonic. Een ritmisch aangetikte hi-hat luidde het volgende nummer in. Het deed mij denken aan één van de beste nummer van de Zweedse death metal band Dark Tranquillity: Edenspring. Op het ambient ritme begon de intro van dit juweeltje uit mijn jeugd in mijn hoofd af te spelen. Zo helder. Zo zuiver.

Eerst de hi-hat. De stilte voor de storm. Pure spanning in een ritme. Het hart van het lied. Dan de dubbele baslijn, met de bassdrum. Twee melodieën verweven tot een harmonie. Immer dreigend voor zij die weten wat er komen gaat. En dan de knal van muziek. Scheurende gitaren zingen mee met de bas. Nog steeds waarschuwt het ritme voor de storm die nog veel heftiger los zal barsten. Niet veel later luiden de drums de storm met veel gedonder in. De brul, de gitaren, de bas en de drums ontketenen pure kracht. Spieren spannen zich. Adem stokt. Dit is energie in muziekvorm. Dit is muziek.

Suus kwam terug en het vierde voorgerecht werd geserveerd.

Ken je dat? Dat je lang geleden dacht dat het handig zou zijn als je alle meuk op je computer zou zippen in één groot bestand en dit bestand dan zou opdelen in stukken van 700MB zodat je het kon branden, waardoor je dus 20 CD's kreeg die alleen maar toegankelijk zijn als je ze alle 20 uitpakt, wat uren duurt en ook nog eens saai kutwerk is, en dan komt daar ook nog eens bij dat om de één of andere bizarre reden de cache van je CD-ROM drive denkt dat je steeds dezelfde CD erin propt, omdat de bestanden steeds zo op elkaar lijken, en uitpakken gaat zo lastig als je 20x part01 gebruikt, dus je moet eerst alles kopiëren naar je desktop en daar stuk voor stuk renamen om vervolgens massaal uit te kunnen pakken, en natuurlijk zit er intussen allemaal meuk tussen die je eigenlijk niet meer nodig hebt, maar waar je toendertijd niet aan dacht, dus eigenlijk is het gewoon puur kut. Ken je dat?

Mijn briljante idee om het ijsassortiment op deze aardkloot eens flink uit te breiden met een verzameling zeer exclusieve smaken is mij onlangs bruut ontnomen door de Japanse maffia. Nu is in de Nieuwe Revu (nummertje 32) te lezen dat deze bespleetoogde dieven de japanse ijsmarkt aangevuld hebben met de avant-gardistische smaken rauw paardenvlees, geit, oester, knoflook, sla met aardappel, kip, bier en walvis. Ook zullen ze binnenkort mijn paradepaardjes haring- en gorgonzola-ijs in de verkoop gooien. Ik voel me ernstig bedrogen.

Gelukkig weten ze nog niets van mijn laatste ingevingen: ketchup-, mosterd- en zout-ijs. Gna gna.

Als God voicemail had, wat zou je inspreken?

*piep*

Jakkes! Wie heeft er op mijn buitentrap gekotst? Ranzige straatpizzabakker!

"Ik vind het zo leuk om te internetten. Nog hartstikke bedankt voor de uitleg. En jouw website vind ik ook zo leuk om te lezen. Oh, zo te zien heb je weer een paar nieuwe stukjes..."

"...Swaffelen?"

Oh, sla die maar even over, ma.

Swaffelen! Lees je rijk en post hier je favoriete te beswaffelen object. Ik ga voor een damesgezicht. Of een broodje komkommersalade.

In het land der blinden is éénoog koning.

Als het het land der blinden is, wat doet éénoog daar überhaupt dan eigenlijk?!

Kon ik jou maar CTRL Z-en,
oh, lichtekooi der sletten.

Uitrekenen wanneer iets 1000 dagen oud is.

Mijn boxer plakt aan mijn zweetnaad.

Ik heb je gewaarschuwd.

Dat, als je een pak vla dicht vouwt, er altijd een beetje uit komt kwakken. Veeg je het eraf? Laat je het zitten?

Keuzes, keuzes ... zucht ...