Zomaar een conversatie tijdens een Woedend!-lunch:

Paul: "Lekker, dit tonijnbeleg. Hoe heet trouwens van die rooie vis ook alweer? Ziet er verder een beetje hetzelfde uit."

Marnix: "Rauwe tonijn, bedoel je?"

Paul: "Kan wel. Het smaakt in ieder geval ... uhm ... net als oesters ... jeweetwel ... naar zee enzo ... uhm ... Help me out!"

Chris: "Een beetje als ongewassen kut?"

Paul: "Nee, juist eerder vers gewassen kut."

Marnix: "Een beetja als Fa douche dus?"

Paul: "Neeee!"

Chris: "Fa Ocean dan?"

Paul: "Jaaa, dat is het! Rauwe tonijn smaakt naar vers gewassen kut, gewassen met Fa Ocean."

Vandaag is de Vraag van de Dag in groep 3: "Welk beroep hebben jouw papa en mama?" De mooiste beroepen komen voorbij; brandweerman, schoonmaker, ambtenaar, serveerster-maar-eigenlijk-actrice, iets-met-computers en bij-de-mcdonalds. Als laatste is Max aan de beurt. "Hoe het heet weet ik niet, maar mijn mama speelt 's avonds spelletjes met grote meneeren." Juffrouw's ogen gaan wijd open staan. "Nou ... uh ... laten we nu maar weer wat anders gaan doen."

Ra ra, welke beroep heeft de mama van Max?

Gehaast en een beetje chagrijnig spurt ik door de Albert Heijn, op zoek naar een vlugge avondmaaltijd. Plots realiseer ik me dat ik sta te dansen. Op de achtergrond hoor ik zachtjes een aanstekelijke salsa op de radio. Schichtig kijk ik om me heen of iemand mijn bizarre gedrag heeft gezien. Niemand. Mooi. Ik loop snel weer verder, en lach zachtjes en vol verbazing om mijn eigen bizarre gedrag.

In je ene hand heb je een discman en in de andere een blikje Fanta. Die discman heb je vast omdat je hem alleen kwijt kunt in je broekzak, maar die beweegt teveel om dat ding zonder haperingen te kunnen laten spelen. Dat blikje Fanta heb je vast omdat je dorst hebt. Je hebt hem alleen nog niet geopend.

Je loopt door de hal van de school en probeert met één hand het blikje zowel vast te houden als te openen. Dat lukt, alleen het lipje terugduwen wordt lastig. Je besluit geen risico te nemen, het staat immers zo lullig om midden in deze gigantische hal een blikje op de grond te laten vallen, dus je besluit je tong te gebruiken om het lipje terug te duwen. Op die manier kun je het blikje stevig vasthouden.

Je houdt het blikje dan ook inderdaad erg stevig vast, terwijl je de inhoud over je blouse giet. Goed gedaan, gozer.

Ik voel me smerig en gehaast. Mijn lichaam plakt van het zweet, mijn geest gonst van de onrust. Vanochtend had ik om 7.00 uur op mijn werk moeten zijn, maar ik presteerde het weer eens om pas om 9.22 uur wakker te worden. Mijn bazen en collegae konden er gelukkig om lachen, ikzelf alleen niet. Ondanks dat ik drie uur langer heb geslapen dan gepland, voel ik me nog steeds brak. Ik word oud.

Gisteravond ben ik tot in een kleine uurtjes bezig geweest met het in elkaar flansen van de Leader's Reader voor Haag Uit. Het meest frustrerende is nog dat de copyshop mijn net belde met de mededeling dat de gehele lading net gedrukt is, en ze er nu net achter zijn gekomen dat de paginavolgorde van geen kant klopt. Ik heb blijkbaar met mijn ogen dicht gewerkt, en kan dit weekend het werk dus nog eens fijn overdoen.

Waar ik echter nog het meest moe van ben is de gezelligheid van afgelopen woensdag. Het bewijs van deze dolle pret was de kater die ik de volgende dag had, en welke de naam Shera Kahn zeker niet onwaardig was. De lokatie van de feestpartij was Leiden, bij een oude goeie vriend van me thuis, met wie ik nog Engelse Taal- en Letterkunde gestudeerd heb. De hele avond lang was ik me bewust van hoe erg ik het Leidse studentenleven eigenlijk mis. Het Haagse studentenleven is de naam 'slap aftreksel' niet eens waard, maar hier wil ik een andere keer over uitrazen.

Het mooiste van de Leidse student is mijn humor...uh...zijn humor. Een Leidse student kan bijvoorbeeld 'Het is een nacht' van Guus Meeuwis dusdanig analyseren dat ik er bijna van in mijn broek pis. Neem nou de zin "Het is een nacht, dat wordt bezongen in het mooiste lied." Dat kan twee dingen betekenen. Of dit lied is zelf het mooiste lied, maar ik denk dat we het er allemaal over eens zijn dat dit zeker niet het geval is. Of er is een ander lied, dat over precies deze zelfde nacht gaat. En als dat dan het allermooiste lied is, waarom zingt Guus dàt dan niet?

Op dit moment lag ik dus op de grond van het lachen. Andere Haagse studenten schijnen het echter grappiger te vinden als iemand zegt dat 'Het is een nacht' over je moeder gaat.

Het is warm hier in huis. Het zweet glinstert op mijn lichaam. Het geluid van mijn ademhaling vertelt de wereld dat ik kalm ben. Zojuist ben ik heen en weer gereden naar mijn moeder om vuile was in te ruilen voor schone kleren. De schemerkleuren en avondgeluiden openden mijn derde oog. Zij maakten mij bewust van de wereld om mij heen. Een zoenend stelletje op de hoek van de straat maakte mij bewust van de mensen om mij heen. Ik verkeer in een hoger niveau van bewustzijn.

Het is vreemd hoe een mens kan functioneren in onbewustzijn, blindheid, puur op instinct. Nu ik de wereld en de mensheid weer recht in de ogen kijk, besef ik me pas hoe benauwend het voelde. Verstikkend.

Mijn hart klopt in het ritme van de rust. Ik ben kalm en tevreden. Het is jammer dat het niet altijd zo kan zijn. Dat ík niet altijd zo kan zijn. Kan zien. Zorgen zijn onnodig als je rustig doorgaat met wat je moet doen om tevreden te zijn. Het is zo simpel dat ik het telkens weer vergeet. Vergeet te leven met open ogen.

Kijk eens wat vaker om je heen.

Gisteravond troffen wij, na een kort weekje heerlijk tot rust komen op een camping in België, een briefje op mijn deurmat aan met de mededeling dat er een pakketje voor mij bij de buren op mij zou liggen wachten. Suus begon al snel te stuiteren, want volgens haar zou dat pakketje de Box 4 2 zijn die wij besteld hebben. Niet dat wij samenwonen! Via een vriendin van wie ik de naam hier niet zal noemen hebben wij op uiterst illegale zo'n dergelijke box kunnen bestellen. Wat er in zit weet ik allemaal niet meer, maar het maakt Suus aan het huppelen en gillen.

Het was gisteravond echter al te laat om nog bij deze buren langs te gaan, vond ik. Suus was het hier niet mee eens, maar zelf dan aanbellen bij de buren deed ze niet. Het zou dus tot vandaag, of misschien zelfs morgen moeten wachten.

Vanochtend, terwijl Suus en ik onder de douche stonden, ging de deurbel. Na twee seconden stilte slaakte Suus de kreet: "Dat zijn op zeker de buren met de Box 4 2!" Ditmaal was zij wel bereid zelf actie te ondernemen. Ze sloeg een handdoek om zich heen en haastte zich naar de voordeur.

"Uh...goeiemorgen. Hihi. Hier is uw nieuwe telefoonboek," zei de jonge bezorger die weer een mooi verhaal had voor zijn vrienden.

Hoe lezen blinden hun post? Lijkt me erg vervelend om iedere dag weer aan iemand te moeten vragen of het even voorgelezen kan worden. Ikzelf zou liever een objectieve onbekende mijn post aan me laten voorlezen dan een kennis, die dan misschien meer over mij te weten komt dan mij lief is.

Et voilá! Mijn nieuwe gat in de markt: de Post Voorlees Service. Eigenlijk bedoeld voor blinden en slechtzienden, maar van mijn part mag iedereen lid worden. Het werkt als volgt. De post van leden wordt automatisch doorgestuurd naar dit bedrijf. Een nauwkeurig geselecteerde, uiterst objectieve medewerker belt dan op dezelfde dag nog het lid op om de post voor te lezen. Eventuele spoedeisende accept giro´s, inschrijfformulieren, en dergelijken worden direct per koerier (tevens een medewerkers van de PVS uiteraard) bezorgd. Als aanvullende service kan deze koerier de klant dan helpen met het invullen van deze poststukken.

Klinkt goed. Wie helpt me uit de droom?

Heerlijk is dat. Lekker kutkammen met Fotopoep.

Vanwege mijn intense verkoudheid bedacht ik de volgende hopeloze situatie. Stel je voor dat je in de tram naar school zit. Je bent netjes gekleed, want je hebt straks een belangrijke presentatie. Helaas ben je behoorlijk verkouden. Je hoopte je er met keelpastilles en tissues doorheen te kunnen slaan, maar de tissues zijn nu al op. Dan voel je langzaam maar zeker een flinke niesbui opkomen. Je probeer het binnen te houden, je ogen tranen, maar het lukt niet.

* SPLAT! *
Tot je grote schaamte merk je dat je rechterhand nu helemaal vol dikke groene snot zit, en het hangt nog half aan je neus ook. Het is echt niet normaal hoeveel snot er wel niet in je hand zit en aan je neus hangt. Vanuit je ooghoek zie je dat de mevrouw rechts van je vol afschuw naar jou en je hand staart.

En nou?

Ik pleur het hele zooitje wel weg, en koop gewoon nieuw servies.

Vanochtend werden hier Abba covers gedraaid. Dus ik denk, laat ik even leuk meedoen. Yngwie Malmsteen heeft immers ooit een metal-cover van 'Gimme! Gimme! Gimme!' uitgebracht. Kazaa. Download. Play.

Maar het Abba uurtje was blijkbaar afgelopen ofzo, want de muziek moest ineens zacht.

Een olifant en een kameel wandelen over straat.
Zegt die olifant tegen die kameel: "Luister, ik zit me ineens iets af te vragen. Is dat nou eigenlijk niet onwijs kut, om de hele dag met je tieten op je rug rond te lopen?"
Zegt die kameel: "Moet jij nodig zeggen, met je lul in je gezicht."

Hier moet je nu dus lachen. Nu, ja ...

Ik moet nodig weer even achter dit scherm vandaag komen. Nadat ik al enkele minuten bezig was met het ontwerpen van een 'backbutton', begon ik plots te twijfelen of 'Terug' wel goed gespeld was op die manier. En ik wist het antwoord niet.

Mijn belletje is stuk. Jeweetwel, dat belletje dat af en toe hoort te rinkelen. Die van mij dus niet. Ik vergeet dus nog wel eens wat. Kan ik niets aan doen. Ligt aan mijn belletje. En aan de agenda die ik altijd kwijt ben.

Maar wat zoekt iemand die dit intikt bij Google nou precies? En nog belangrijker, vond hij wat hij zocht?

"Hé Suus, moet je kijken. Die gozer lijkt moeilijk op Jody Bernal... Hé... Het is 'm echt!

Aaaaah! Jody Bernaaaaaal! Jaaaaaaah! Iiiiiiiiiiiiiii! Ik heb Jody Bernal geziiiiieeeeeen! Whaaaaaaaaaaaah!"

Afgelopen weekend heb ik het Grote Spermabank Spel gespeeld. Het doel van het spel is dat je om de beurt een woord verzint met 'spermabank' erin. Het gaat dan ongeveer als volgt.

Spermabankpasje
Spermabankrekening
Spermabankstel
Spermabankbank
Spermabankroet
Spermabankok
Spermabanket
Spermabanketbakkerij

This must be my lucky day. Onderweg naar school scheten er binnen één minuut twee vogels vlak naast me. Ze hebben beiden volledig gemist.

Nou maar hopen dat driemaal niet scheepsrecht is.

Ken je dat gevoel, wanneer je met een rode peper in je hand zit en je vraagt je af of dat kleine rode ding nou echt zo heet kan zijn? Het ene moment brand je van nieuwsgierigheid, het volgende brandt je bek. Ja, Chris, dat kleine rode ding is inderdaad echt zo heet!

Auw!